My Story

<body topmargin=0 leftmargin=0 marginheight=0 marginwidth=0> <table cellpadding=0 cellspacing=0 border=0 height="100%"><tr> <td valign="top" width=168 BGCOLOR="#000000" TEXT="#F7F7FF" background="040a11c3.png"> <bR> </td> <td valign="top" width="100%" BGCOLOR="#000000" TEXT="#F7F7FF"> <div> <FONT SIZE="5" COLOR="#99CC00" FACE="Arial" ><B>--Type Title Here--</B></FONT>     <FONT SIZE="1" COLOR="#CCCC66" FACE="Arial" >|   <A HREF="index.htm" TARGET="_top" TITLE="_"><B>home</B></A></FONT></div> <div> <A HREF="index.htm" TARGET="_top" TITLE="_">--Type Title Here--</A><B>   |   </B><A HREF="id46.htm" TARGET="_top" TITLE="WORKSHOPS">WORKSHOPS</A><B>   |   </B><A HREF="id42.htm" TARGET="_top" TITLE="WK 2005 BRAZILIE">WK 2005 BRAZILIE</A><B>   |   </B><B> My Story</B><B>   |   </B><A HREF="id18.htm" TARGET="_top" TITLE="My Profile ">My Profile   </A><B>   |   </B><A HREF="id30.htm" TARGET="_top" TITLE="My Family">My Family</A><B>   |   </B><A HREF="id23.htm" TARGET="_top" TITLE="Latest news">Latest news</A><B>   |   </B><A HREF="id20.htm" TARGET="_top" TITLE=" Photo Gallery">    Photo Gallery</A><B>   |   </B><A HREF="id26.htm" TARGET="_top" TITLE="Photo Gallery 2">Photo Gallery 2</A><B>   |   </B><A HREF="id25.htm" TARGET="_top" TITLE="Interessant leesvoer">Interessant leesvoer</A><B>   |   </B><A HREF="id29.htm" TARGET="_top" TITLE="gastenboek">gastenboek</A><B>   |   </B><A HREF="id22.htm" TARGET="_top" TITLE="Contact Me">Contact Me</A><B>   |   </B><A HREF="id21.htm" TARGET="_top" TITLE="Favorite Links">Favorite Links</A></div> <div> <IMG SRC="03ff4010.png" border=0 width="500" height="1" ALIGN="BOTTOM" HSPACE="0" VSPACE="0"></div> <div> <FONT SIZE="4" COLOR="#FFFFCC" FACE="Arial" >                                             </FONT><I><B><U> My Story</U></B></I></div> <bR> <bR> <div>                                                                                                                         Uit de<FONT SIZE="2" COLOR="#FF0033" FACE="Tahoma" ><B> FLEX</B></FONT> , oktober 2003</div> <bR> <bR> <bR> <div> <I>Interview:</I><FONT SIZE="4" COLOR="#FFFFCC" FACE="Arial" ><I> </I></FONT></div> <div> <B>Hedwig Parden heeft het licht gezien</B></div> <div>                        Door Harry de Jonge</div> <div>                        Fotografie: Jerry's fotografie Veldhoven </div> <div>                        Wedstrijdfoto's: Co Apswoude</div> <bR> <div> "Kun je over een uurtje terugbellen, ik heb benen getraind en zit helemaal kapot," aldus Hedwig Parden als ik hem op de afgesproken tijd bel. Een uur later blijkt hij onder de douche te staan, nog steeds stuk, maar bij de derde poging is de 39-jarige bodybuilder eindelijk aanspreekbaar. "Jezus man, ik ben kapot. Die mafketels hier hebben allemaal namen op het squatrek geschreven van concurrenten. Konijn of kuiken staat er ook bij, " zegt hij quasi onwetend, terwijl natuurlijk Robin Regout  bedoeld wordt. Maar goed, het interview kan beginnen, al werd het meer een monoloog van de zeer welbespraakte Parden, die een duidelijke kijk op de sport heeft die hij niet onder stoelen of banken steekt. Ga er maar rustig voor zitten.</div> <bR> <div>                                                                                      <FONT SIZE="3" COLOR="#FF0033" FACE="Impact" >Een patatje of een frikadel, dat was pure luxe man!</FONT></div> <bR> <div> "Ik ben in 1964 in Paramaribo geboren en kwam als jochie van 7 naar Nederland. Ik ben de jongste uit een heel groot gezin met 12 kinderen. Vanuit Suriname kwamen we in Groningen terecht. Het was thuis met zo'n groot gezin natuurlijk geen vetpot. Mijn moeder was en is echter en heel sterke vrouw die de touwtjes goed in handen hield. Kijk, je kunt geen 12 biefstukken op tafel verwachten, we moesten het vaak met zijn allen met een kilo vlees doen. Ik weet nog dat ik extra vlees van de anderen wist los te peuteren door ze klusjes te beloven. Ik ruim je kamer wel op als ik je vlees mag. Iedereen moest zijn bord echt helemaal op eten, dus als het een keer niet zo lekker was, offerde ik me wel op het voor hen op te eten, als er dan maar wel nog wat vlees over was. Toch was het thuis altijd gezellig, een prachtige tijd. We aten veel rijst, wat groente en een klein stukje vlees. Een patatje of een frikadel, dat was pure luxe man! Dat gebeurde zelden. Het was rond mijn 15e dat ik begon te trainen met wat vrienden. Geld voor een sportschool was er natuurlijk niet. Maar we vonden bij de stort een soort halters die waren gemaakt van verfblikken met beton erin. We namen het mee en gingen ermee trainen. Bankdrukken deden we tussen twee stoelen met een kussen onder je rug. Dippen ook met die stoelen. Mijn moeder werd gek, die stoelen kraakten verschrikkelijk. Ook trok ik me op aan de deurpost, als deze dan krom trok ging ik verder met de volgende deur. Toch boekten we resultaat. Ik was zo droog als een kurk. Ik weet nog dat ik op een gegeven moment groter werd dan mijn oudere broer Mike. Mike en Louis trainden ook. Om wat extra geld te verdienen ging ik een krantenwijk lopen. Maar die winters waren echt koud man, niet te geloven. Ik leende handschoenen van mijn broer en deed plastic zakken om mijn hand, maar ja, van het geld kon ik eindelijk een sportschool betalen. En mijn eerste supplement, zo'n potje Protivar, een soort eiwitpoeder was dat. Ik trainde in Hoogeveen, weet je met wie? Met Eric Tilman, die begon toen ook. We hebben altijd een goede band gehouden. Weet je wanneer we stopten samen te trainen? Haha, toen we ontdekten dat we op dezelfde soort vrouwen vielen.       </div> <div>                        <FONT SIZE="3" COLOR="#FFFFCC" FACE="David" > </FONT><FONT SIZE="3" COLOR="#FF0033" FACE="Impact" >Wekenlang spookte het door mijn hoofd.</FONT></div> <bR> <div> Als junior draaide ik de Mr. Martinistad, ik werd derde. Ik ging bij Hercules van Koene Mulder trainen. Op een dag hoorde ik dat hij op bezoek ging bij Willem Jonkman. Eric bracht wel eens tijdschriften mee die ik verslond. Willem stond daar vaak in en was voor mij een soort onbereikbare legende. Ik mocht met Koene mee, maar wat ik daar te zien kreeg zal ik nooit meer vergeten. Wekenlang spookte het door mijn hoofd. Ik trainde best fanatiek en met squatten pakte ik misschien 100 kg. Willem trainde met Rob van der Dussen en Eric Overdevest. Ze waren aan het squatten. Ik had nog nooit zoveel gewicht op een stang gezien. Zonder te praten wisselden ze elkaar razendsnel af. En diep dat ze gingen! Het leek wel een estafette. Ik dacht echt dat die stang zou breken of dat hun benen het zouden begeven. Dit kon toch niet waar zijn? Natuurlijk ging ik daarna zelf ook zwaarder trainen, maar het werd toch niet wat ik daar gezien had. </div> <div> Maar goed, toen moest ik in dienst. Ik was chauffeur/radiotelefonist. Ik heb overal gezeten. In het begin vond ik het verschrikkelijk. Ik had heimwee en dacht echt, dit red ik niet. Ik belde mijn moeder elke dag. Als ze had gezegd, kom maar naar huis jongen, nou dan had niemand me tegen kunnen houden. Maar ze zei dat ik moest blijven en na een tijdje begon ik het toch leuk te vinden. Ik haalde al mijn rijbewijzen en kon op de kazerne ook nog trainen. Ik had door die krantenwijk en mijn trainen een berenconditie. Fysiek had ik een streepje voor op die andere jongens. Toen ik uit dienst kwam ben ik bij mijn broer Louis in Amsterdam gaan wonen. Ik werkte wat en ging weer lekker trainen. Ik heb bij veel sportscholen getraind, maar vond het bij Rob Schutte (First Class) het fijnst. Achteraf logisch, dat is toch een jongen van Willem hè! <FONT SIZE="3" COLOR="#FF0033" FACE="Impact" > </FONT></div> <div>                                     </div> <div>                                    Dat wilde ik dus niet, ik dacht,</div> <div>                                                                als ik dat moet doen, dan ben ik liever geen bodybuilder.</div> <div>                                        </div> <div> Ik draaide regelmatig wedstrijden. Ik won er drie in het Noorden, zoals de Open Noord Nederlandse en ik geloof de Open Zaanse en o ja, ook nog de Natural van Rombouts, ken je die nog? Maar ik raakte het spoor kwijt. De sport was veranderd. Iedereen zei wat anders, schreef wat anders en ze gingen steeds gekkere dingen doen. Dat wilde ik dus niet, ik dacht, als ik dat moet doen, dan ben ik liever geen bodybuilder. Ik zag jongens die veel korter trainden dan ik en die gasten groeiden me zo voorbij. Ik leek wel stil te staan. Ik begreep er niets van. Ik trainde en gebruikte mijn proteïntjes, meer niet. Natuurlijk kwam ik er achter. Nou, ik zal je zeggen, die vooruitgang van die gasten, dat is valse winst. Waar zijn ze nu? Zie jij ze nog? Die gasten zijn allemaal verdwaald, zo noem ik dat.</div> <div> Ik kwam Willem weer eens tegen op een wedstrijd en vertelde hem dat ik niet meer vooruitging. Hij nodigde me uit en bekeek me kritisch. Ook nam hij mijn dieet onder de loep. Toen liet hij me trainen. Oh mijn god, hij sloopte me. Hoe ik ooit thuis ben gekomen weet ik nu nog niet. Bij elke benzinepomp ben ik gestopt, ik wist zeker dat ik nooit meer zou trainen. Maar de volgende dag ging ik weer en nu train ik zo 6 keer per week. Iedere dag maak ik progressie en in 2002 stond ik enorm verbeterd op de Holland. Ik trainde met Sammi onder toeziend oog van Willem. Willem hamert op intensiteit, op een snel tempo, op correcte vorm en het belangrijkste, het moet toegespitsts zijn op jouw fysiek. Hoe kunnen sommige van die zogenaamde deskundigen nu een dieet voor iemand maken, als ze niet eens weten hoe die persoon traint! Onmogelijk, een auto die 200 rijdt zit toch ook eerder zonder benzine dan een auto die rustig met 90 km/u tuft? </div> <bR> <div>                                                                                         Hier wordt nog echt getraind, zoals vroeger.</div> <bR> <div> Zeg nou eerlijk, iedereen die iets presteert in bodybuilding komt toch bij Willem vandaan? Hier wordt nog echt getraind, zoals vroeger. Jongens die van elders komen en het hier een keer proberen weten wat ik bedoel. Dan zien ze ook het licht, zeg ik altijd. Willem heeft de kennis en weet dat over te brengen, op iedereen, zelfs het grootste uilskuiken. Willem gaat verder, hij leert je ook met gevoelens om te gaan, hoe je met anderen moet omgaan. Bijna alle bodybuilders tonen gestoord gedrag, nou hier niet hoor, niemand is hier de grote man. We zijn allemaal kids en Willem is de dad. En mocht je een keer verdwalen, dan brengt Willem je weer terug. In feite heb ik medelijden met al die jongens die het licht nog niet hebben gezien, want ik weet dat ze op den duur de weg kwijtraken. Ik nodig iedereen uit, de deur staat voor iedereen open hoor, er is geen drempel. Te dik, te dun, maakt niet uit, hier boek je vooruitgang. Op de Night zal men een verbeterde versie van Hedwig zien. Ik kijk nooit terug, mij hoor je niet klagen over de uitslag. Jammer dan, ik zal zorgen dat ze een volgende keer niet om me heen kunnen. Hier bij Willem boek je progressie met zijn allen, niet als individu, maar als groep. Je krijgt hier geen deelcertificaat, je krijgt hier een volledig diploma! Zelf verzonnen, mooi toch? Kijk, ze hebben nu die namen op het squatrek geschreven en dat is geinig, maar ik weet dat niemand onverslaanbaar is, niemand is op voorhand nummer 1. Je wint niet met de meeste praatjes en ook zeker niet wanneer je het meeste geld kwijt bent voor je voorbereiding. Daar zit het hem niet in. Het gaat om degene die op die dag de beste fysiek heeft, degene die bij de les is. </div> <div> Willem geeft seminars en personal training aan iedereen die de mogelijkheden van zijn eigen lichaam wil ontdekken, maar ook voor sportschoolhouders die hun eigen niveau willen opkrikken. Zijn kennis wil hij graag delen en ik ben blij dat ik één van die mensen ben met wie hij dat gedaan heeft. </div> <bR> <div>          Zeg nou eerlijk, iedereen die iets presteert in bodybuilding komt toch bij Willem vandaan?</div> <bR> <div> ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------</div> <bR> <div>  </div> <bR> </td> </tr></table></body>